- « غرض كشاورز در پراگندن تخم دانه باشد كه قوت اوست امّا كاه كه علف ستوران است بتبع آن هم حاصل آيد . » [ كليله و دمنه ، باب برزويه ، ص 44 چاپ مينوى ] - مثنوى 2 / 1178 ص 310 طبع نيكلسون - تحفة الاخوان ، فصل اوّل از خاتمه « در طريق اكتساب فتوّت » چاپ شركت انتشارات علمى و فرهنگى و مناسب با آن است : گر نتوانيم ره به سوى تو بردن * از چه فكندى تو ؟ اين طلب به دل ما - « زائرى ، شاعرة اصفهانية . » خيرات حسان ج 2 ص 7 / محمّد حسن بن على المراغى الشهير به اعتماد السّلطنة . - « جاحظ » در « فى الحنين إلى الأوطان » [ رسائل جاحظ ج 2 ص 407 ] مىنويسد : « . . . وجدنا من العجم من كان أطيب عنصرا و أنفس جوهرا - أشدّ حنينا إلى وطنه و نزاعا إلى تربته » - ديوان ابى تمام 457 من ابيات اربعة و اخبار أبى تمّام للصولى 262 ، 63 و المحاسن و المساوى 1 : 491 و ديوان المعانى 2 : 188 و ذكر الصولى عن محمّد بن داوود أنّه مأخوذ من قول ابن الطثرية . . . - توان ايّامِ طفلى ، چند روزى كوسِ شادى زد * نمىدانند طفلان حيف قدرِ خردسالى را [ برگزيدهء اشعار صائب ص 79 ] * * * ز خاك بازىِ اطفال ، مىتوان دريافت * كه عيشِ روىِ زمين ، در جهانِ بيخبرى است [ برگزيدهء اشعار صائب / 179 ] * * * - « ابو العتاهية » - ثعالبى ، خاص الخاص / 110 - از غزل « كليم كاشانى » است به مطلع : چو شمع ، گرمى آن بىوفا زبانى بود * شكفتگيش گلِ كينهء نهانى بود * * * و از ابيات همين غزل است : به كيشِ هر كه در افتادگى سر آمد گشت * فتادن از همه كس ، شرطِ پهلوانى بود [ ديوان كليم ص 232 ] * * * - مستند بر سخن خاقانى است :